Bodrum’da Bir Gece: Kimse Kimseyi Tanımıyordu

Saat gece yarısını çoktan geçmişti. Bodrum Marina’nın arka sokaklarında rüzgâr, tuz ve uzaktan gelen bass seslerini birbirine karıştırıyordu. Adam, cebindeki notu bir kez daha okudu. Adres netti. Kapı numarası, şifre, hatta “zili çalma” notu bile vardı. İçeri girdiğinde karşısında beklediği tipte birini bulmadı. Ne abartılı makyaj, ne sahte gülümseme, ne de “hoş geldin aşkım” lafları… Sadece siyah bir elbise, dağınık saçlar ve doğrudan gözlerinin içine bakan bir bakış.

“Geç kaldın” dedi kadın. Sesinde sitem yoktu, sadece tespit. Adam omuz silkti. “Trafik” dedi. Yalan değildi. Bodrum’da yaz geceleri her yer tıkalıydı. Kadın başını hafifçe eğdi, “Otur” dedi. Koltuklar derindi, loş ışık yüzünü yarı gizliyordu. Masada iki kadeh vardı. Biri dolu, biri boş. Adam boş olanı aldı.

Konuşmadılar hemen. Dışarıdan gelen müzik, içeri süzülen rüzgâr ve arada bir geçen araba farları… Bodrum’un o klasik yaz gecesi sesleri. Kadın camdan dışarı bakıyordu. “Buraya ilk gelişin mi?” diye sordu aniden. Adam “Hayır” dedi. “Ama bu sefer farklı.” Kadın gülümsedi. Gülümsemesi samimi değildi, daha çok “biliyorum” der gibiydi.

O gece kimse kimseyi tanımıyordu. İsimler uydurmaydı, hikâyeler yarım yamalaktı. Ama bedenler yalan söylemiyordu. İlk dokunuş beklenmedik bir yerden geldi. Kadın, adamın elini tutup kendi boynuna götürdü. “Buradan başla” dedi. Sıcak, nabız atan bir ten… Adam o an anladı: bu, daha önce yaşadığı hiçbir Bodrum escort buluşmasına benzemeyecekti. Çünkü bu kadın, hizmet sunmuyordu. Paylaşıyordu. Ya da en azından öyle hissettiriyordu.

Yalıkavak tarafına geçtiler. Daha sakin, daha karanlık bir yol. Arabanın içinde müzik kapalıydı. Sadece motor sesi ve ara sıra açılan camdan giren rüzgâr. Kadın bir ara “Neden burayı seçtin?” diye sordu. Adam cevap vermedi. Çünkü bilmiyordu. Belki rastgele tıklamıştı. Belki de o fotoğraftaki bakış, diğerlerinden farklı gelmişti. Vip escort Bodrum ilanları arasında kaybolurken, bir anda durmuştu o profilde. Şimdi ise yanında oturuyordu.

Villanın bahçesinde havuz ışıkları yanıyordu. Su, geceye yeşil yansımalar bırakıyordu. Kadın elbisesini çıkarmadan suya girdi. “Gel” dedi. Adam tereddüt etti. Sonra o da girdi. Su soğuktu. Kadın yaklaştı, dudaklarını adamın kulağına götürdü. “Burada herkes bir şey arıyor” diye fısıldadı. “Bazıları sadece beden, bazıları unutmak, bazıları da… hatırlamak.” Adam cevap vermedi. Çünkü o an ne aradığını kendisi de bilmiyordu.

Gece uzadıkça sınırlar silindi. Konuşmalar azaldı, dokunuşlar arttı. Kadın bazen sert, bazen yavaştı. Bazen tamamen susuyor, sadece nefesini dinletiyordu. Adam bir ara “Sen gerçekten ne istiyorsun?” diye sordu. Kadın gülümsedi. “Benim istediğim önemli değil. Senin ne kadar dürüst olabildiğin önemli.” O cümle, geceyi ikiye böldü. Çünkü o andan sonra her şey daha çıplak, daha savrulmuş oldu.

Sabaha karşı balkona çıktılar. Deniz hâlâ karanlıktı ama ufukta hafif bir morluk belirmişti. Kadın sigarasını yaktı, dumanı rüzgâra bıraktı. “Bodrum böyle” dedi. “Gündüz herkes tatilde, gece herkes bir şeylerin peşinde. Bazen de ikisini birden yaşıyor.” Adam ona baktı. Makyajı dağılmış, saçları ıslak, gözleri yorgun ama canlıydı. “Bir daha görüşür müyüz?” diye sordu. Kadın omuz silkti. “Belki. Belki de bu gece yeter.”

Ertesi akşam adam yine aynı numarayı aradı. Açılmadı. Mesaj attı. Cevap gelmedi. Üçüncü gün Yalıkavak’taki villanın önünden geçti. Bahçe boştu, havuz sessizdi. Sadece rüzgâr, yaprakları savuruyordu. Adam arabasında oturdu uzun süre. Sonra motoru çalıştırıp Gümbet yönüne döndü. Orada daha kalabalık, daha gürültülü, daha tanıdık bir gece vardı. Ama içinde bir boşluk kalmıştı.

Haftalar sonra, tesadüfen Turgutreis’te bir kafede gördü onu. Başka bir adamla oturuyordu. Göz göze geldiler. Kadın hafifçe başını eğdi, sonra tekrar karşısındakine döndü. Adam bir şey demedi. Kalkıp gitti. O gece, ilk geceyi hatırladı. Su sesini, rüzgârı, o fısıltıyı… “Burada herkes bir şey arıyor.”

Şimdi ne zaman Bodrum’a gelse, aynı sokaklardan geçiyor. Aynı rüzgârı hissediyor. Bazen telefonunu açıp eski mesajlara bakıyor. “Hazırım” yazan o tek kelimelik not hâlâ duruyor. Silmiyor. Çünkü o gece, bir Bodrum escort randevusundan fazlasıydı. Birinin, kısa bir süreliğine de olsa, gerçekten orada olmasıydı.

Bodrum hâlâ aynı. Denizi, geceleri, yalanları ve doğrularıyla… Ve her yaz, yeni insanlar geliyor. Bazıları sadece bir gece arıyor. Bazıları ise, farkında olmadan, bir hikâye bırakıp gidiyor. O gece de öyle bir hikâyeydi. Kimse kimseyi tanımıyordu. Ama sabah olduğunda, ikisi de bir şeyler kaybetmiş gibi hissediyordu.